Een beetje van alles: een brutale combinatie van klassiek en modern, waarbij levendige, felle kleuren worden afgewisseld met neutrale natuurlijke tinten. Met een handige en evenwichtige inrichting creëer je een warme en gebruiksvriendelijke badkamer die zeker niet rommelig hoeft over te komen. De term ‘minimalistisch’ wordt vaak ten onrechte gebruikt voor huizen die strak en modern zijn ingericht. Puur minimalistisch zijn ze maar zelden. Een modieuze badkamer is eerder comfortabel minimalistisch, een evenwicht tussen eenvoud, simpele lijnen en praktische bruikbaarheid voor het hele gezin. Glas: matglas - geëtst of gezandstraald - geeft een aantrekkelijk, ijzig effect. Gebruik groen-, blauw- of grijsgetint glas als je een beetje kleur aan het ontwerp wilt toevoegen. Keramiek: wit keramisch sanitair heeft altijd eenvoudige geometrische vormen (vierkant en rond zijn beide populair). Witte keramische tegelsvierkant of rechthoekig - zijn ook verkrijgbaar met een licht reliëf. Voor het douche gedeelte worden vaak keramische mozaïektegels in lichte tinten gebruikt. Steen: een leistenen vloer voelt ruwer en natuurlijker aan; een groot blad van licht, geslepen kalksteen straalt eenvoud uit. Metaal: doucheknoppen en kranen met een laagje zilverachtig chroom, roestvrij staal of aluminium kunnen worden afgewisseld met accenten van gepolijst of mat metaal. Hout: voor een interessant contrast wissel je bij de wastafel, de planchetten of de accessoires de hardere materialen af met tropisch hardhout, zoals wengé of irokohout (bij voorkeur uit een duurzame bosbouw) of modieus triplex. Bad en douche: moderne apparaten zoals stoomcabines, whirlpoolbaden en Hydro massage douches. Wc: een zwevend toilet met een ingebouwd waterreservoir.

Een gewone centrale verwarmingsketel is daarbij nodig voor produktie van warm water. Indirect gestookte lucht verhitters worden wel toegepast in zogenaamde gecombineerde installaties. Het is bijvoorbeeld mogelijk om de eerste verdieping van een woning te verwarmen door middel van radiatoren en op de begane grond ruimten te voorzien van een luchtverwarming. Ook bestaat de mogelijkheid de gehele woning met radiatoren te verwarmen en mechanisch te ventileren met voorverwarmde lucht. Dit soort installaties wordt slechts zelden toegepast. Vrijwel altijd wordt gekozen voor het luchtverwarmingssysteem met direct gestookte luchtverhitter. Onder direct gestookt wordt verstaan dat zonder tussenkomst van water de warmte die bij de verbranding vrijkomt direct van de rookgassen aan lucht wordt overgedragen. Uiteraard is het apparaat waarin dit gebeurt, de warmtewisselaar, zodanig geconstrueerd dat de rookgassen en de ventilatielucht gescheiden blijven. Hiervoor hebben we reeds gezegd dat in de plaatstalen omkasting ook de ventilator is ondergebracht. Naast de brander, de warmtewisselaar en de ventilator is een belangrijk onderdeel van de luchtverhitter het luchtfilter. De uit de ruimten retour gezogen lucht, maar mogelijk ook verse buitenlucht, passeert dit filter alvorens opnieuw te worden opgewarmd. Bij een opsomming van de voordelen van luchtverwarming boven een radiatorverwarming wordt altijd het filter genoemd: het filter zou voor schone lucht zorgen.

De spacabine bestaat uit hout. Door de hitte die door de spakachel wordt afgegeven, wordt het hout tot wel 100 °C verwarmd. Aangezien hout goed warmte kan vasthouden, geeft het de vastgehouden warmte langzaam en gelijkmatig in de vorm van stralingsenergie aan de omringende lucht af. Stralingsenergieën hebben de eigenschap dat ze warmte creëren zodra ze een voorwerp raken. Denkt u maar eens aan de vakantiegangers die in de winter naar de bergen gaan. Met ontbloot bovenlijf liggen ze zij aan zij op een zonneterras voor de skihut, om een kleurtje te krijgen. Blijkbaar hebben de zonaanbidders geen last van het feit dat de buitentemperatuur onder het vriespunt ligt - de zonnestraling warmt hen op. De stralen zelf zijn echter helemaal niet warm! De frequenties waarmee ze het huidoppervlak raken zijn van doorslaggevende betekenis. Ze brengen op atomair niveau de moleculaire structuren in het huidweefsel in beweging! Daarbij ontstaat warmte. Hetzelfde fenomeen ervaart u in de spa. Ook hier zijn het vooral de stralingsenergieën van het hout, die uw lichaam opwarmen. Stijgende warmte in het lichaam Als ‘warmbloedige’ is de mens in staat zich optimaal aan te passen aan schommelende buitentemperaturen. Dit is het belangrijkste onderscheid tussen de mens en koudbloedige schepsels zoals reptielen of vissen. Neem bijvoorbeeld eens een kikker! De bedrijvigheid van een kikker wordt minder zodra het koud wordt, maar ook wanneer het warm wordt. Als winter of zomer in aantocht zijn, begraaft hij zichzelf in de modder en verstijft min of meer. Zijn levensfuncties zijn praktisch nihil.

Om te beginnen moet alles op grondpeil een geschikte fundering hebben en een constructie hebben die mogelijkheden biedt tot verplaatsing. Uiteraard gaat dit laatste het gemakkelijkst als u de fundering van de ondergrond vrijhoudt. Indien u besluit het huisje op een betonplaat te funderen, dan moet deze ongeveer 75 mm dik zijn, en gelegd op een 75-100 mm dikke, goed aangestampte laag puin of grof grind. Gebruik beton in een verhouding van 1 deel cement, 2 delen zand en 3 delen grind, en stort het met water aangemaakte mengsel in een bekisting, zodat de plaat rechte zijkanten krijgt. Hiermee wordt gezorgd voor een perfecte ondergrond voor de houten vloer waarop het huisje verder kan worden opgetrokken. Voor een meer tijdelijke constructie kunt u de houten vloer (altijd van messing-en-groefplanken of watervast multiplex gespijkerd op dwarsregels) laten dragen op vorstbestendige stenen of trottoirtegels. Stamp deze stevig in een zandbed, controleer of ze ten opzichte van elkaar waterpas liggen en leg er een stuk waterdicht materiaal (dakleer of zware plasticfolie) overheen. Voordat u de vloer op z’n plaats tilt is het een goed idee de grond eronder onkruidvrij te houden. Leg zwarte polyethyleen-folie op de grond en leg daar de vloerconstructie op.

De lozing van de gemeenteriolering zelve vindt plaats op open water, als zee of rivier. Niet altijd is daartoe de gelegenheid en men maakt dan wel gebruik van vloeivelden. Tegenwoordig wordt de vrije afvoer op rivier e.d., alsmede naar vloeivelden, ook beperkt en gaat men meer en meer over tot het toepassen van speciale reinigingsinrichtingen, in de derde afdeling van dit boek nader behandeld. Wat betreft de bovengenoemde lozingssystemen zij opgemerkt, dat het eerste geval, waarbij alles onmiddellijk op het gemeenteriool afvoert, het meest verkieselijk is, zowel om zijn eenvoud, als om de economische wijze van uitvoering. Dubbele gemeenteriolering wordt toegepast om beide afvoeren zo klein mogelijk te houden, wat in het tweede deel van dit boek nader wordt behandeld. Een enkele maal wordt nog de eis gesteld, dat de fecaliën in een privaatput of septictank moeten komen en alleen de overloopleiding daaruit, met de afvoer van huishoud- en regenwater, op het gemeenteriool mag worden aangesloten. Dit heeft verschillende bezwaren, waarom dit systeem steeds minder wordt toegepast. Waar geen gemeenteriool aanwezig is, wordt het lozingssysteem geheel door plaatselijke omstandigheden bepaald. Regel is, dat geen fecaliën en meestal ook niet het huishoudwater rechtstreeks op open water mogen worden geloosd, doch zal steeds een privaatput of septictank, met eventueel een overloop naar zakput, open water, o.d. moeten worden gemaakt.